… en de nieuwe Vlaamse benadering van de oorlog.

De vernieuwde IJzertoren herbergt een ronduit fantastisch museum. Dit is zondermeer dé plaats in de noordelijke Westhoek waar ’14-’18 je naar de keel grijpt. Vandaag belichaamt de IJzertoren de nieuwe Vlaamse benadering van de oorlog. Centraal staat het inhoudelijk uitlichten van het Belgisch-Duitse front en de Vlaamse ontvoogding als onderdeel van een totaalverhaal. De negatieve connotatie die de IJzerbedevaart, en ook de toren, in de tweede helft van de 20ste eeuw stilaan kreeg, is voltooid verleden tijd.

De IJzertoren is het kroonjuweel van deze editie, waarin tevens andere interessepunten van de Grote Oorlog in de regio Diksmuide aan bod komen, zoals de Dodengang of Oud-Stuivekenskerke. Ruime aandacht ook voor ‘Kunst aan den IJzer’ en meer specifiek Joe English, aan wie we de sterkste Vlaamse beeldentaal van de Grote Oorlog te danken hebben. Ook de IJzerhelden zelf komen aan het woord, bijvoorbeeld de uitermate bescheiden Hendrik-Joseph Lewyllie uit Voormezele, die sneuvelde op zijn 20ste verjaardag.